FAQ – najczęściej powtarzające się pytania od Wnioskodawców dotyczące stosowania Ustawy z dnia 28 grudnia 2018 roku o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2538 ze zm.)

 

Zarządca Rozliczeń S.A. nie jest legitymowany do zajmowania się wykładnią przepisów Ustawy, z wyjątkiem tych bezpośrednio dotyczących realizacji zadań własnych. Zastrzec należy, że stanowiska Spółki, prezentowane w tym zakresie, nie mają charakteru powszechnie wiążącej interpretacji, ani tym bardziej nie mogą być uważane za porady prawne, a każdy podmiot stosujący prawo dokonuje tego na własne ryzyko i odpowiedzialność.

* Ustawa z dnia 28 grudnia 2018 roku o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2538 ze zm.)

Oświadczenia, stanowiące załączniki do Ustawy z dnia 28 grudnia 2018 roku o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2538 ze zm.), składa odbiorca końcowy w rozumieniu Prawa energetycznego.

Oświadczenie zgodnie ze wzorem stanowiącym Załącznik nr 1 do Ustawy należy składać do spółek obrotu (sprzedawców energii elektrycznej), z którymi ma się zawartą umowę w terminie do dnia 13 sierpnia 2019 r. Dotyczy zgodnie z art. 5 ust. 1a Ustawy: mikro i małych przedsiębiorców, szpitali, jednostek sektora finansów publicznych, do których zalicza się m.in. organy władzy publicznej, jednostki samorządu terytorialnego i ich związki, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, agencji wykonawczych oraz uczelni publicznych, innych państwowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej.

Oświadczenie zgodnie ze wzorem stanowiącym Załącznik nr 2 do Ustawy będzie przyjmowany przez Zarządcę Rozliczeń S.A. wraz z pierwszym wnioskiem, nie wcześniej niż po zakończeniu trzeciego kwartału 2019 r.  Ubieganie się o pomoc de minimis przysługuje jedynie przedsiębiorcom (z wyjątkami wskazanymi w art. 7 ust. 4b. Ustawy) będącym odbiorcami końcowymi innymi niż odbiorcy końcowi wskazani w art. 5 ust. 1a Ustawy., w szczególności średnich i dużych przedsiębiorstw.

Wniosek za okres od 1 stycznia 2019 r. do 30 czerwca 2019 r. jednorazowo może składać przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność w zakresie obrotu energią elektryczną oraz odbiorca końcowy kupujący energię elektryczną na własny użytek na giełdzie towarowej lub rynku organizowanym lub za pośrednictwem towarowego domu maklerskiego, zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy, w terminie 40 dni od dnia wejścia w życie obwieszczenia wydanego na podstawie art. 7 ust. 5 Ustawy.

Obwieszczenie Ministra Energii weszło w życie w dniu 28 sierpnia 2019 r., a więc ww. termin na składanie wniosków o wypłatę kwoty różnicy ceny upłynął w dniu 7 października 2019 r. Ważnym jest, aby przed złożeniem wniosku zakończyć proces dostosowywania umów zgodnie z art. 5 ustawy.

Wnioski za poszczególne miesiące od 1 lipca 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. (przy czym wniosek obejmuje jeden pełny miesiąc kalendarzowy) może składać przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność w zakresie obrotu energią elektryczną, najwcześniej po zakończeniu danego miesiąca a najpóźniej w terminie do dnia 31 stycznia 2020 r.

Wnioski za trzeci i czwarty kwartał 2019 r. mogą składać przedsiębiorcy (z wyjątkami wskazanymi w art. 7 ust. 4b. Ustawy) będący odbiorcami końcowymi, innymi niż odbiorcy końcowi wskazani w art. 5 ust. 1a Ustawy, tj. wyłącznie będący średnim lub tzw. dużym przedsiębiorcą, nie wcześniej niż po zakończeniu trzeciego kwartału 2019 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. Dofinansowanie przysługuje wyłącznie z tytułu wzrostu cen energii elektrycznej w drugim półroczu 2019 r. stosowanych wobec wnioskodawcy w dniu 30 czerwca 2018 r. tj. obejmuje wolumen tylko tej energii elektrycznej, której dotyczy wzrost cen.

Informacje i wzór wniosku dla podmiotów ubiegających się o dofinansowanie (dofinansowanie de minimis, art. 7 ust. 4a-4d Ustawy) są zamieszczone na naszej stronie w zakładce SYSTEMY WSPARCIA – FWRC – Dofinansowanie de minimis – Wnioskodawca. TUTAJ

Informacje i wzór wniosku są zamieszczone w zakładce SYSTEMY WSPARCIA – FWRC – Kwota różnicy ceny – Sprzedawca Energii TUTAJ / Odbiorca Giełdowy. TUTAJ

Informacje i wzór wniosku są zamieszczone w zakładce SYSTEMY WSPARCIA – FWRC – Rekompensata finansowa. TUTAJ

Wnioski można składać wyłącznie przez Platformę elektroniczną udostępnioną przez Zarządcę Rozliczeń S.A. Dostęp do Platformy elektronicznej nadawany jest po dokonaniu rejestracji poprzez złożenie Karty Informacyjnej Wnioskodawcy z odpowiednimi załącznikami. Wniosek i wszystkie załączniki muszą być opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym zgodnie z reprezentacją z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego równoważnego rejestru (art. 8 ust. 1 Ustawy).

Szczegółowe informacje dotyczące rejestracji i wzorów wniosków znajdują się w zakładce SYSTEMY WSPARCIA – FWRC odpowiednio dla kwoty różnicy ceny lub rekompensaty finansowej.

Wniosek można składać wyłącznie przez Platformę elektroniczną udostępnioną przez Zarządcę Rozliczeń S.A.. Wniosek i wszystkie załączniki muszą być opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym zgodnie z reprezentacją z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego równoważnego rejestru (art. 7b ust. 3 pkt 2 Ustawy).

Informacje i wzór wniosku dla podmiotów ubiegających się o dofinansowanie (dofinansowanie de minimis, art. 7 ust. 4a-4d Ustawy) znajdują się na naszej stronie internetowej w zakładce SYSTEMY WSPARCIA – FWRC – Dofinansowanie de minimis – Wnioskodawca. TUTAJ

Przedsiębiorstwo energetyczne może wystąpić o wypłatę kwoty różnicy ceny oraz rekompensaty finansowej uwzględniając wolumen wynikający ze zmienionych umów zgodnie z art. 6 ustawy lub umów, w stosunku do których w wyniku ustawy, przedsiębiorstwo dostosowało ceny i stawki opłat, które obecnie są zgodne z art. 5 ust. 1.

Przedsiębiorstwo energetyczne nie może wystąpić o wypłatę kwoty różnicy ceny oraz rekompensaty finansowej uwzględniając wolumen energii elektrycznej wynikający z umowy z odbiorcą końcowym, w stosunku do której nie jest spełniony warunek wysokości cen i stawek opłat z art. 5 ust. 1 ustawy. Ponadto, przedsiębiorstwo, pomimo wykonania obowiązku, o którym mowa w at. 5 ust. 1, nie jest uprawnione do wystąpienia o wypłatę kwoty różnicy ceny oraz rekompensaty finansowej w stosunku do wolumenu energii elektrycznej, wynikającego z umów nie zmienionych w wyniku spełnienia się przesłanek opisanych w art. 6 ust. 3 pkt 2 -5.

Zgodnie z przepisami art. 7a ustawy przedsiębiorstwo energetyczne może zgłosić się do Prezesa URE o określenie indywidualnych pozostałych kosztów jednostkowych, o których mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 lit. a-c, które następnie będą wzięte pod uwagę przy korekcie wypłaty kwoty różnicy ceny. Ważnym jest, że w przypadku wystąpienia do Prezesa URE badaniu podlegały będą wszystkie koszty wskazane w art. 7 ust. 4 pkt 1 lit. a-c ustawy. Wniosek o określenie indywidualnych pozostałych kosztów jednostkowych przedsiębiorstwa obrotu będą mogły składać w terminie od 1 stycznia 2020 r. do 30 kwietnia 2020 r.

W celu określenia ceny C2018_ODB w przypadku wskazanym w pytaniu należy zastosować średnioważoną wolumenem cenę energii elektrycznej obliczoną na podstawie średnioważonych cen energii elektrycznej na rynku hurtowym w okresie od dnia 1 czerwca 2018 r. do 30 czerwca 2018 r. dla poszczególnych grup napięć, ogłoszonych przez Prezesa URE. Ważenie należy dokonać odpowiednimi wolumenami dla poszczególnych grup napięć, opisanych w § 4 rozporządzenia.

Sposób wyliczenia ceny:

gdzie:
C2018_ODB_A, C2018_ODB_B, C2018_ODB_C – oznaczają średnioważone wolumenem ceny energii elektrycznej na rynku hurtowym w okresie od 1 czerwca 2018 r. do 30 czerwca 2018 r ogłoszone w Informacji Prezesa URE nr 61/2019 dotyczącej średnioważonej wolumenem ceny energii elektrycznej na rynku hurtowym odrębnie dla każdej grupy napięciowej

EA, EB, EC– oznaczają wolumeny energii elektrycznej dla poszczególnych grup napięć

Em – oznacza łączny wolumen dla wszystkich grup napięć

Zarządca Rozliczeń S.A. weryfikuje wniosek pod względem prawidłowości dokonanych obliczeń i kompletności wymaganych dokumentów na podstawie podanych we wniosku danych.

W przypadku pozytywnej weryfikacji wniosku o wypłatę kwoty różnicy ceny lub rekompensaty finansowej, Zarządca Rozliczeń S.A. zatwierdza wniosek i dokonuje wypłaty w terminie 30 dni od dnia otrzymania prawidłowo sporządzonego wniosku.

W przypadku pozytywnej weryfikacji wniosku o wypłatę dofinansowania de minimis Zarządca Rozliczeń S.A. zatwierdza wniosek i dokonuje wypłaty w terminie 40 dni od dnia otrzymania prawidłowo sporządzonego wniosku.

Wypłaty dokonywane są na numer rachunku bankowego prowadzonego w PLN wskazanego na wniosku.

Podczas dokonywania szczegółowej weryfikacji wniosku Zarządca Rozliczeń S.A. może zwrócić się do Wnioskodawcy o przedstawienie dokumentów lub informacji mających znaczenie dla oceny prawidłowości wniosku odpowiednio zgodnie z art. 7b ust. 7 lub art. 8 ust. od 4a do 8a Ustawy.

Szczegółowy opis rodzajów działalności gospodarczej z tymi samymi kodami i oznaczeniami znajduje się w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (Dz.U. z 2019 r. poz.1532).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 Prawo przedsiębiorców:

1) mikroprzedsiębiorca – przedsiębiorca, który w co najmniej jednym roku z dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał łącznie następujące warunki:
a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz
b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro;

2) mały przedsiębiorca – przedsiębiorca, który w co najmniej jednym roku z dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał łącznie następujące warunki:
a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 50 pracowników oraz
b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 10 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 10 milionów euro
– i który nie jest mikroprzedsiębiorcą;

3) średni przedsiębiorca – przedsiębiorca, który w co najmniej jednym roku z dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał łącznie następujące warunki:
a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 250 pracowników oraz
b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 50 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 43 milionów euro
– i który nie jest mikroprzedsiębiorcą ani małym przedsiębiorcą.

Ilekroć jest mowa o „dużym” lub „innym” przedsiębiorcy – należy przez to rozumieć przedsiębiorcę, który nie jest mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą ani średnim przedsiębiorcą. Przy określaniu powyższego statusu dla określenia prawa do ubiegania się o pomoc de minimis nie uwzględnia się podmiotów partnerskich lub związanych z Wnioskodawcą (należy takie podmioty uwzględnić jedynie podczas wypełniania pkt. 6 Formularza informacyjnego stanowiącego część wniosku o dofinansowanie.

Pomocne w zakresie ustalania wielkości przedsiębiorcy narzędzie znajduje się pod adresem https://kwalifikator.een.org.pl/

Ustawa z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw – TUTAJ

Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 19 lipca 2019 r. w sprawie sposobu obliczenia kwoty różnicy ceny i rekompensaty finansowej oraz sposobu wyznaczania cen odniesienia – link 

Wniosek NIE może być podpisany przez pełnomocnika. Niezbędnym elementem wniosku, o dofinansowanie de minimis lub wypłatę kwoty różnicy ceny lub rekompensatę finansową, jest zgodnie z art. 7b ust. 2 oraz art. 8 ust 2 pkt 8 ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw jest oświadczenie składane pod rygorem odpowiedzialności karnej, wynikającej z art. 233 § 6 Kodeksu karnego. Oświadczenie takie ze względu na jego charakter, kwalifikować należy jako oświadczenie wiedzy, a nie oświadczenie woli. Ponadto odpowiedzialność karna jest odpowiedzialnością zindywidualizowaną i ściśle osobistą, tzn. odpowiedzialnością za popełniony czyn tego, kto faktycznie złożył stosowne oświadczenie, tj. sprawcy czynu zabronionego. W związku z powyższym oświadczenie tego rodzaju nie może zostać złożone przez pełnomocnika, co znajduje potwierdzenie w wykładni prawa dokonywanej m.in. przez organy administracji. Tym samym tego typu oświadczenie, a więc i wniosek, którego jest częścią winno zostać podpisane zgodnie z zasadami reprezentacji wnioskodawcy, wynikającymi z treści wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, względnie innych właściwych rejestrów. W przypadku spółek cywilnych, wymagane jest złożenie podpisów przez wszystkich wspólników.

O możliwości zastosowania Cśr 2 na podstawie § 11 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia decyduje wyłącznie to, czy termin obowiązującej umowy sprzedaży upływa w trakcie trwania roku 2019, a jednocześnie zachodzi okoliczność, że bez podpisania nowej umowy relacja sprzedaży energii nie byłaby kontynuowana, a odbiorca mógłby zawrzeć umowę z innym sprzedawcą bez jakichkolwiek sankcji finansowych. Zmiany zapisów umowy dokonane w innych okolicznościach nie mają znaczenia dla zastosowania § 11 ust. 4 pkt 2) Rozporządzenia.

We wniosku o wypłatę kwoty różnicy ceny lub rekompensaty finansowej można stosować średnioważoną cenę energii elektrycznej na rynku hurtowym Cśr_2, jeżeli w 2019 r. została zawarła z odbiorcą końcowym umowa sprzedaży energii elektrycznej albo umowa kompleksową:

  1. po raz pierwszy
  2. po raz kolejny z tym samym odbiorcą końcowym, jeżeli termin umowy upłynął w roku 2019 i bez podpisania nowej umowy relacja sprzedaży energii nie byłaby kontynuowana oraz odbiorca mógłby zawrzeć umowę z innym sprzedawcą bez sankcji finansowych,
  3. w trybie przewidzianym w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 i 2215 oraz z 2019 r. poz. 53 i 730)

NIE stanowią „nowej umowy” wszelkiego rodzaju zmiany innych zapisów umowy, np. warunków cenowych, wolumenowych lub zmierzające do skrócenia terminu obowiązywania umowy lub zmiany charakteru umowy z czasu nieokreślonego na czas określony.

Należy stosować opłatę faktycznie pobraną w roku 2019 z tym, że nie może ona być wyższa od opłaty stałej kalkulowanej w oparciu o stawki opłaty stosowane w dniu 30 czerwca 2018 roku.

Przepisy § 16 ust. 2 i 3 rozporządzenia wskazują na szczególny przypadek, w którym następuje zmiana grupy taryfowej na grupę taryfową z innym podziałem stref i okresów czasowych. W przypadku, gdy dla danego punktu poboru energii elektrycznej nie zmienił się podział stref czasowych, wówczas zastosowanie mają przepisy § 16 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, niezależnie od faktu czy doszło do zmiany grupy taryfowej czy nie.

Na podstawie art. 5 ust. 1 i 1a Ustawy przedsiębiorstwa obrotu mają obowiązek stosowania wobec odbiorców końcowych w roku 2019 cen stosowanych w dniu 31 grudnia 2018 r. (w przypadku odbiorców końcowych korzystających z taryfy) lub cen stosowanych w dniu 30 czerwca 2018 r., (w przypadku odbiorców końcowych korzystających z cennika).

Przedsiębiorstwo obrotu, które po dniu 30 czerwca 2018 r. dokonało w stosunku do cenników energii elektrycznej, zmiany obowiązującej z odbiorcą umowy sprzedaży lub zawarło nową umowę, było zobowiązane do dokonania, w terminie do dnia 14 września 2019 r., ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2019 r., zmiany cen lub stawek opłat na te, które obowiązywały w 2018 roku (art. 6 ust. 1 i 2 Ustawy), z zastrzeżeniem przypadków uznania tego obowiązku za wykonany w sytuacjach, określonych w art. 6 ust. 3.

Ustawa w żaden sposób nie uzależnia (nie warunkuje) wykonania obowiązków z art. 5 ust.1 i 1a i art. 6 ust. 1 i 2 od otrzymania przez przedsiębiorstwo obrotu rekompensaty od Zarządcy Rozliczeń S.A. w postaci kwoty różnicy ceny lub rekompensat finansowej. Są to samoistne obowiązki przedsiębiorstwa obrotu, a wypłata rekompensaty przez Zarządcę Rozliczeń S.A. na wniosek przedsiębiorstwa obrotu jest konsekwencją realizacji uprawnienia, które nabywa ono w związku z uprzednim dokonaniem „zamrożenia cen”.

Przedsiębiorstwo obrotu, które nie zrealizowało obowiązków, o których mowa w art.5 ust. 1 i 1a oraz art. 6 ust. 1 i 2 podlega karze pieniężnej, zgodnie z art. 18 Ustawy.

Zarządca Rozliczeń S.A. nie ma legitymacji do rozstrzygania kwestii podatkowych. W tego typu sprawach sugerujemy zwrócenie się do odpowiedniego organu o wydanie interpretacji podatkowej. Zarządca Rozliczeń S.A. nie jest uprawniony do udzielania porad prawnych i dokonywania interpretacji przepisów, w szczególności w zakresie ogólnie dostępnej wiedzy związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zarządca Rozliczeń S.A. nie ma legitymacji do rozstrzygania kwestii księgowych. W tego typu sprawach sugerujemy zwrócenie się do odpowiedniego organu o wydanie interpretacji podatkowej. Zarządca Rozliczeń S.A. nie jest uprawniony do udzielania porad prawnych i dokonywania interpretacji przepisów, w szczególności w zakresie ogólnie dostępnej wiedzy związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art.9 ust 2 ustawy wniosek obejmujący korektę wszystkich złożonych wniosków składa się do Zarządcy Rozliczeń S.A. jednorazowo, w terminie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 30 września 2020 r., przy użyciu formularza elektronicznego udostępnionego na platformie elektronicznej.

Wnioskodawca dokonuje korekty otrzymanej kwoty różnicy ceny oraz rekompensaty finansowej po uzyskaniu potwierdzenia danych od operatora lub operatorów systemów dystrybucyjnych o wolumenie sprzedanej i zużytej energii elektrycznej za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r., oraz składa wniosek do Zarządcy Rozliczeń S.A. o korektę otrzymanej kwoty różnicy ceny oraz rekompensaty finansowej.

Ubieganie się o ustalenie indywidualnych kosztów jednostkowych wstrzymuje prawo do wystąpienia z wnioskiem o korektę do czasu wydania decyzji przez Prezesa URE. W przypadku gdy Prezes URE ustalił indywidualne pozostałe koszty jednostkowe, korekty złożonych wniosków dokonuje się uwzględniając pozostałe koszty jednostkowe wynikające z tej decyzji.

W świetle pkt 4 preambuły rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r., w którym jest mowa, o co najmniej 2 jednostkach gospodarczych “z tego samego państwa członkowskiego”, które należy uznać za jedno przedsiębiorstwo, we wniosku o dofinansowanie należy wskazać jedynie powiązania “krajowe”.

Dofinansowanie oblicza się jako iloczyn jednostkowej stawki dofinansowania i wolumenu energii elektrycznej zakupionej przez odbiorcę końcowego w okresie do dnia 31 grudnia 2019 r. i zużytej w okresie od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r. Obowiązująca z mocy prawa stawka dofinansowania wynosi 15 zł za 1MWh (1000 kWh). Przykładowe kwoty dofinansowania w zależności od wielkości wolumenu zakupionej energii elektrycznej i zużytej w III lub IV kwartale 2019 r.: np. dla wolumenu 985,4 kWh (0,9854 MWh) – 14,79 zł, dla wolumenu 4.893 kWh (4,8930 MWh) – 73,40 zł, dla wolumenu 18.325 kWh (18,3250 MWh) – 274,88 zł, dla wolumenu 79.568,6 kWh (79,5686 MWh)- 1 193,53 zł, itd.

Wydaje się wskazane, przed przystąpieniem do dalszych prac nad wypełnianiem wniosku, przybliżone ustalenie wolumenu energii elektrycznej w celu szacunkowego określenia możliwej do uzyskania kwoty dofinansowania.

We wniosku należy wykazać wolumen zakupionej energii elektrycznej na podstawie rzeczywistych odczytów urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych. W związku z tym, we wniosku należy podać jedynie numer skorygowanej faktury VAT wraz z wolumenem zakupionej i zużytej energii zawartej w korekcie. W przypadku jakichkolwiek rozbieżności między wymogami wynikającymi z ustawy a informacją przekazaną na wystawionych dla Państwa fakturach, prosimy o kontakt ze sprzedawcą energii.